Tarihselcilik konusundaki tartışmalar, Türkiye’de, en genel anlamda müslümanların, hemen her alanda ‘ilmi’ yetkinliğe ulaşamamış oldukları gerçeğinin somut göstergelerinden birisi olarak karşımızda duruyor. Türkiye’de ‘ilmi’ çevreler, hemen daima, İslam’ı, ‘ithal’ yöntemlerle test etmekten öte düşünsel faaliyet içerisinde olamadıkları için, bir zamanlar tek ‘açıklama’ yöntemi olarak lanse edilen pozitivist/nesnel modelin popülaritesini yitirmesinin ardından, bu kez de yine, ‘anlam’ı önceleyen ve özneyi merkeze oturtan hermenötik yöntemi ithal etmekte gecikmediler.